กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 542 เพื่อเธอ
แค่เพราะเขารับปากเธอไว้
คำพูดสั้น ๆ เพียงประโยคเดียวกลับหนักอึ้งราวกับมีน้ำหนักเป็นพันชั่ง กระแทกลงกลางใจฉันอย่างแรง
ฉันอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง อยากปฏิเสธคำพูดของฉินหานเย่ แต่กลับพบว่าตัวเองพูดอะไรไม่ออกสักคำ
ในหัวฉันว่างเปล่าไปหมด
ใช่แล้ว ฉันนึกขึ้นได้ เหลิ่งอู๋เยว่เคยรับปากฉันไว้ เขาบอกว่าจะช่วยฉินหานเย่ให้ได้ และยังบอกว่าจะไม่ยืนมองฉันตายเฉย ๆ แต่เพียงเพราะเขารับปากฉันไว้ เขาถึงกับต้องทำเรื่องมาถึงขั้นนี้เลยหรือ?
ฉันตกตะลึงอย่างยิ่ง ส่วนฉินหานเย่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก ดูเหมือนเขาจะให้เวลาฉันทำใจและย่อยเรื่องทั้งหมดนี้