กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 543 ความรอบคอบของเหลิ่งอู๋เยว่
จู่ ๆ ฉันก็นึกถึงวันนั้น ตอนที่เหลิ่งอู๋เยว่เพิ่งช่วยฉินหานเย่ออกมา เขาบอกว่าอยากกอดฉัน ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่าคำขอนี้ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง จึงปฏิเสธเขาไป
แต่ตอนนี้ลองคิดดูแล้ว เหลิ่งอู๋เยว่ต้องรวบรวมความกล้ามากแค่ไหนถึงเอ่ยปากขอแบบนั้น นั่นอาจเรียกได้ว่าเป็นความปรารถนาสุดท้ายในชีวิตของเขา
ขณะที่ฉันกำลังทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรเผชิญหน้ากับเหลิ่งอู๋เยว่อย่างไร จู่ ๆ ก็มีมืออบอุ่นคู่หนึ่งทาบลงบนดวงตาฉัน บังใบหน้าของฉันไว้
ฉันชะงักไปทั้งตัว หันกลับไปจึงเห็นว่าฉินหานเย่ใช้มือปิดตาฉันไว้