กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 541 เพียงเพราะเขารับปากเธอไว้
พอได้ยินคำพูดนี้ ในหัวฉันก็ว่างเปล่าไปหมด ฉันไม่อยากยอมรับความจริงนี้ จึงได้แต่พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อหาช่องโหว่ในเหตุผล
“เป็นไปไม่ได้” ฉันฝืนเอ่ย “ถ้าเหลิ่งอู๋เยว่ถูกไออาฆาตเล่นงานจริง เขาก็ควรล้มลงทันทีที่โดนไออาฆาต แล้วจะฝืนมาถึงที่นี่ได้ยังไง? เพราะงั้นสิ่งที่อยู่ในตัวเขาต้องไม่ใช่ไออาฆาตแน่ ใช่ไหม?”
ฉินหานเย่ไม่ได้ตอบคำถามฉันทันที เขาเพียงยกมือวางลงบนกระหม่อมของเหลิ่งอู๋เยว่ ราวกับกำลังสัมผัสบางอย่าง ก่อนเอ่ยเสียงต่ำในที่สุด “วิธีนี้ฉลาดมากจริง ๆ”