กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391 เธอมาหาฉันถึงที่
พ่อบ้านหลัวได้ยินฉันพูดก็ถึงกับพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไม่อาจตอบอะไรได้อีก
ส่วนฉันก็ก้มตาลงเบา ๆ แล้วเงียบไป
ใช่แล้ว ฉันไม่ใช่เด็กสาวคนเดิมที่ใครจะหลอกได้ตามใจอีกต่อไป ตอนนี้ฉันอ่านตำราบำเพ็ญเพียรมาพอสมควร จึงพอเข้าใจเรื่องต่าง ๆ มากมายแล้ว
เพราะฉะนั้นฉันจึงรู้อย่างชัดเจนว่า แม้โอกาสที่คนจะตั้งท้องลูกของอสูรจะต่ำมาก แต่โดยตัวมันเองแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้ส่งผลอะไรต่อร่างกายของหญิงสาวที่มีดวงชะตาต้องอาถรรพ์