กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241 เป็นเพียงเครื่องมือเท่านั้น
ฉันรู้สึกเพียงว่าสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ
ฉินหานเย่มองฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ
“ถ้าฉันเดาไม่ผิด เหลิ่งอู๋เยว่น่าจะจงใจมอบเหรียญอีแปะให้แม่เธอ เพราะดวงชะตาแปดอักษรของเด็กคนหนึ่ง ที่จริงถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่ชั่วขณะที่เขาเกิด กล่าวคือ ในชั่วขณะที่แม่เธอตั้งครรภ์เธอ ด้วยความสามารถของเหลิ่งอู๋เยว่ เขาก็คำนวณได้แล้วว่าเธอเป็นเด็กหญิงที่ดวงชะตาต้องอาถรรพ์”
ฉินหานเย่เล่าข้อสันนิษฐานของเขาต่อ