กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 แล้วฉันเป็นอะไร?
“เรียกวิญญาณ?”
ฉันชะงักไปทันที คล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่าง จึงเงยหน้ามองฉินหานเย่อย่างรวดเร็ว
“คุณหมายความว่าเจ้าผีน้อยในท้องซูหลิงหลิงไม่ใช่เด็กที่อยู่ในท้องเธอตั้งแต่แรก แต่เป็นผีร้ายที่ถูกเรียกมาจากที่อื่นด้วยเหรียญอีแปะนี้อย่างนั้นหรือ?”
“ใช่” ฉินหานเย่พูดเสียงเรียบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เด็กในท้องกลายเป็นทารกตายคลอด ดวงวิญญาณเดิมก็จากไป เหลือเพียงกายเนื้อที่ไร้ชีวิตไว้ แต่ถ้ามีเหรียญอีแปะนี้อยู่ ก็จะดึงดูดวิญญาณเร่ร่อนอื่น ๆ จากบริเวณรอบ ๆ มาได้ วิญญาณเร่ร่อนเหล่านั้นจะเข้าสิงร่างเด็กชั่วคราว