กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 ความจริง
“คุณแม่ของว่าที่ลูกสะใภ้” ฉินหย่งเอ่ยกับอนุหลัวเสียงเย็น “เรียกคุณพ่อของลูกเขยกับซูหลิงหลิงออกมาเร็วเข้า พวกเรามีเรื่องอยากถาม”
อนุหลัวดูเหมือนจะเริ่มรู้สึกถึงบางอย่าง สีหน้าซีดลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธ รีบให้บ่าวรับใช้ไปเรียกซูอ้าวเทียนกับซูหลิงหลิงที่หลับสนิทแล้วมา
พอซูหลิงหลิงปรากฏตัว ฉันก็อดชะงักไปไม่ได้
ซูหลิงหลิงที่อยู่ตรงหน้าแทบจะเหมือนกลายเป็นคนละคน
ก่อนหน้านี้ตอนเจอเธอ ฉันก็รู้สึกแล้วว่าเธอซูบเซียวลงเรื่อย ๆ แต่วันนี้พอเห็นเธอ ฉันยิ่งรู้สึกว่าเธอเหมือนกลายเป็นคนละคนจริง ๆ