กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 ความจริงของลูก
ซูอ้าวเทียนถูกฉันถามจนชะงักไป สีหน้าเขาเขียวคล้ำขึ้นเล็กน้อย แต่ฉันคร้านจะสนใจผู้ชายคนนี้แล้ว จึงหันไปมองซูหลิงหลิงตรงหน้า แล้วพูดเสียงเรียบว่า “พูดต่อสิ”
แววเยาะเย้ยตัวเองวาบผ่านดวงตาของซูหลิงหลิง
“หรือจะพูดให้ถูก ต่อให้ไม่มีเรื่องที่ซูอวี้ถูกใส่ร้าย ฉันก็ไม่มีทางได้แต่งเข้าตระกูลฉินอยู่ดี ตระกูลเล็ก ๆ อย่างตระกูลซูของเรา แค่คิดจะไต่เต้าขึ้นไปเกี่ยวดองกับตระกูลฉินก็เป็นได้แค่ฝัน หากฉันอยากได้ทุกอย่างที่ต้องการ ก็มีทางเดียว นั่นคือมีลูกกับฉินจื่อจิน”