กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 เธอตั้งใจใช่ไหม?
หนาว…
หนาวเหลือเกิน…
ฉันรู้สึกหนาวไปทั้งตัว ราวกับนอนอยู่ในห้องน้ำแข็ง จนสั่นไม่หยุด
ตอนที่ฉันคิดว่าตัวเองคงหนาวตายอยู่แล้ว จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งมากุมมือฉันไว้
ไออุ่นสายหนึ่งค่อย ๆ แผ่ผ่านผิวหนังที่สัมผัสกัน ก่อนจะค่อย ๆ ขับไล่ความหนาวเย็นในร่างกายฉัน
ในที่สุดร่างกายฉันก็หยุดสั่น ฉันฝืนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก แล้วก็เห็นโคมระย้าคริสตัลที่คุ้นตาอยู่เหนือศีรษะ
ฉันชะงัก ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหู—
“ฟื้นแล้วหรือ?”
ฉันหันไปมอง ก็เห็นฉินหานเย่นั่งอยู่ข้างฉัน ที่นี่ไม่ใช่ห้องของฉินเยว่เอ๋อร์ แต่เป็นห้องนอนของฉันกับฉินหานเย่