กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114 เขาจะอยากเห็นเธอเป็นแบบนี้หรือ
“อ๊า!”
ถึงฉันจะรู้อยู่แล้วว่าไป๋หว่านอิ๋งจะหาเจอ แต่พอเห็นใบหน้าที่โผล่มาจากความมืดกะทันหัน ฉันก็กลั้นไม่อยู่ กรีดร้องแล้วพยายามถอยหนีสุดแรง
แต่ไป๋หว่านอิ๋งกลับคว้าคอฉันไว้อย่างรวดเร็ว แล้วพูดเสียงหัวเราะเบา ๆ
“อย่าหนีสิ พอถูกหาเจอแล้วก็หนีไม่ได้นะ”
มือของไป๋หว่านอิ๋งเย็นมาก ราวกับก้อนน้ำแข็ง แรงมือก็มหาศาลจนน่าตกใจ ฉันดิ้นให้หลุดไม่ได้เลย
“ปะ… ปล่อย…”
ฉันทำได้แค่ดิ้นรนเปล่งคำพูดติดขัดออกจากลำคอ แต่ทันทีที่ฉันส่งเสียง ใบหน้าขาวซีดของไป๋หว่านอิ๋งก็ชะงักค้างไป
วินาทีต่อมา เธอก็ออกแรงกระชากฉันออกมาจากใต้เตียง แล้วจับหน้าฉันไว้แน่น