กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 41 การดีดร้องของกู้จือหนาน
เซี่ยอันเกอไม่สามารถทานไข่ดาวได้มากขนาดนั้นอยู่แล้ว เธอทานไปเพียงสองฟอง ส่วนที่เหลือวางไว้ในชาม
กู้จือหนานมองเห็นเข้าพอดี เขาเบะปากเดินไปที่โซฟาตั้งใจจะนั่งลง แต่แล้วก็นึกถึงสาเหตุที่เขาต้องอดหลับอดนอนขึ้นมาได้
“ผมแต่งเพลงไว้เพลงหนึ่ง คุณอยากลองดูไหม?”
เดิมทีตั้งใจจะกลับไปนอนยาวถึงตอนบ่าย แต่พออิ่มท้องและทานยาแล้วรู้สึกดีขึ้น กู้จือหนานก็นึกถึงเรื่องสำคัญขึ้นมา
ท่าทางรินน้ำของเซี่ยอันเกอชะงักไป เธอเงยหน้าขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยและประหลาดใจ แต่สุดท้ายก็ก้มหน้าพยักตกลง
กู้จือหนานเห็นเซี่ยอันเกอพยักหน้าตกลง จึงรีบดื่มน้ำอึกใหญ่เพื่อเรียกความสดชื่นให้เต็มที่ ก่อนจะหันหลังกลับเข้าห้องไป