ตอนที่ 42 เขียนให้เธอไงล่ะ

ตอนที่ 42 เขียนให้เธอไงล่ะ

“แค่ก ๆ ๆ ๆ”

กู้จือหนานอดใจไม่ไหวจนต้องไอออกมาในที่สุด เขาว่างกีตาร์ลงแล้วหยิบแก้วน้ำมารินดื่ม

อึก ๆ ๆ น้ำหนึ่งแก้วไหลลงคอ ลำคอที่แห้งผากถึงค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

“รู้สึกยังไงบ้าง”

เขามองไปยังเจ้าของห้องเช่าที่นั่งอยู่บนพรม แต่กลับเห็นเธอนั่งตาแดงก่ำเหม่อลอย

“เธอเป็นอะไรไป”

เซี่ยอันเกอถึงได้สติกลับมาจากเสียงร้องเพลงของกู้จือหนาน เธอหันหน้าไปสูดจมูก

“ไม่ต้องมายุ่ง”

เจ้าของห้องเช่าจอมปากไม่ตรงกับใจส่งเสียงสะอื้นเล็กน้อย แต่ก็เบะปากพูด