กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 40 สายลมแห่งฤดูร้อน
“คืนนี้อย่าลืมห่มผ้าหนา ๆ นะ อย่าให้เป็นหวัดล่ะ ผมกลับก่อนนะ”
กู้จือหนานรับกีตาร์มาแล้วมองดูด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
เซี่ยอันเกอขานรับในลำคอเบา ๆ
กู้จือหนานจึงอุ้มกีตาร์กลับห้องตัวเองไป สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ตอนนี้ในหัวเขามีความคิดมากมายผุดขึ้นมา!
เซี่ยอันเกอเบะปาก เมื่อเห็นกู้จือหนานเดินเข้าห้องไปโดยไม่หันกลับมามอง เธอจึงกลับเข้าห้องของตัวเองบ้าง
เธอคิดไว้แล้วว่าจะพยายามแต่งเพลงต้นฉบับให้ตัวเองสักเพลง หากถึงเวลาที่กำหนด
แล้วเธอยังแต่งไม่ออก เธอก็คงต้องยอมรับชะตากรรม กลับไปเป็นคนรับใช้ให้พวกเขาหนึ่งปี
จากนั้นพอหมดสัญญาก็เลิกร้องเพลง กลับไปที่อพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ หางานทำ แล้วใช้ชีวิตอย่างสงบสุข