กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 28 พรสวรรค์ด้านกวี
กู้จือหนานผลักประตูออกไปข้างนอกด้วยอาการมึนงงศีรษะ ตอนแรกเขาคิดเพียงแค่ว่าจะดื่มสุราสักจอกเพื่อขี้เก๊กไปอย่างนั้นเอง
ไม่นึกเลยว่ายิ่งท่องยิ่งได้อารมณ์ จนกระทั่งดื่มสุราหมดไปหนึ่งจอก มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ ทั้งบทกวีนี้และสุราต่างก็ทำให้มึนเมาได้ทั้งคู่!
ส่วนผู้คนที่ยังอยู่ในห้องนั้น บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตกพื้น
ผ่านไปนานครู่ใหญ่ ตู้กวงอวี้จึงค่อย ๆ หันไปมองชายชราทั้งสองคน เขาเอื้อมมือที่สั่นเทาไปหยิบสมุดบันทึกกลับมา ราวกับว่าสิ่งที่จดบันทึกอยู่ข้างในนั้นคือสมบัติล้ำค่าที่น่าตกตะลึง
“จดไว้หมดแล้วใช่ไหม?”
น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความสั่นเครือ ราวกับกลัวว่าจะได้ยินข่าวร้ายบางอย่าง
“ไม่ขาดแม้แต่ตัวอักษรเดียว!!!”
“ดี! ดี!”
ตู้กวงอวี้ตะโกนออกมาคำหนึ่ง น้ำตาแห่งความตื้นตันเอ่อล้นออกมา