กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 29 น้ำลายยืด
ขี้เก๊กไปชั่วขณะก็สุขใจ
ตอนที่กู้จือหนานตื่นขึ้นมา เขารู้สึกปวดหัวราวกับจะระเบิด อาจเป็นเพราะเมื่อคืนเหงื่อออกท่วมตัว อาการหวัดของเขาจึงหายไปเกือบหมดแล้ว
พอยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู เขาก็พบว่าในวีแชตมีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านอยู่เพียบ แต่พอดูเวลาแล้ว นี่มันเพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าเองไม่ใช่หรือ?
กู้จือหนานยังไม่กดเข้าไปอ่านข้อความ เขาอยากจะไปล้างกลิ่นเหล้าบนตัวให้สะอาดก่อน เผื่อว่าจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ความรู้สึกปวดหัวก็ทุเลาลงเล็กน้อย เขาแอบสาบานกับตัวเองว่า ต่อไปนี้จะไม่ขี้เก๊กจนดื่มเหล้าเยอะขนาดนี้อีกแล้ว ในเมื่อเป็นของเหลวไร้สีเหมือนกัน เขาคิดว่าสไปรท์นอกจากจะมีฟองเยอะกว่าหน่อย ก็ไม่ใช่ว่าจะดื่มแทนไม่ได้!