กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 27 เชิญร่ำสุรา
หลิวย่งหัวเราะเยาะในใจ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คาดคิดว่าแผนยั่วยุอันเรียบง่ายของตนจะสามารถกระตุ้นให้อีกฝ่ายออกมาได้!
ภายนอกเขาแสร้งพูดจาเพ้อเจ้อด้วยความเมามาย แต่ในใจกลับหัวเราะเยาะไม่หยุด
กว่างเฉิงซวงเห็นท่าทีขอไปทีของหลิวย่งยิ่งรู้สึกโกรธจนแทบระเบิด งานชุมนุมกวีนิพนธ์ครั้งนี้ กวีเอกเป็นคนของเว็บไซต์จงเหวินพวกเขา แต่ในสายตาของคนสมาคมกวีนิพนธ์เหล่านี้ กลับมองว่าแค่มีพรสวรรค์เล็กน้อยก็หยิ่งผยองงั้นหรือ?
พวกคุณหยิ่งจนแม่มจะเหาะขึ้นฟ้าไปแล้วรู้ตัวไหม?
“ศิษย์พี่หลิว ในเมื่อทุกท่านจากเว็บไซต์จงเหวินอยากประพันธ์บทกวี งั้นเราก็มาประชันกันเถอะ ถือว่าช่วยสร้างบรรยากาศ!”
ในขณะนั้น คนจากสมาคมกวีนิพนธ์คนหนึ่งก็โหมไฟให้ลุกโชนขึ้นไปอีก!
“งั้นก็มา?”
“มาสิ!”
“หลิวย่ง หุบปากของแกซะ!”