กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ออกจากโถงบันได เดินเลียบไปตามริมทาง ออกจากหมู่บ้านจัดสรร ข้ามสัญญาณไฟจราจร ก็มาถึงร้านอาหารเช้าอย่างราบรื่น
เสี่ยวหลงเปาคนละหนึ่งเข่ง เกี๊ยวน้ำคนละหนึ่งชาม
เถ้าแก่รู้จักซุ่ยอันกับซุ่ยฮวน แต่เพิ่งเคยเห็นเล่ออวิ่นเป็นครั้งแรก
“อันอัน นี่ใครกันน่ะ”
“เด็กบ้านญาตินายเหรอ”
เล่ออวิ่นกำลังยัดเสี่ยวหลงเปาทั้งลูกเข้าไปในปาก แก้มสองข้างป่องตุ่ย
ซุ่ยอันบอก “น้องชายฉันเอง”
เถ้าแก่รู้ว่าเฉินจวิ้นหย่าร้างแล้ว “อ้อ เด็กของใครกันล่ะ เหมือนพ่อเธอทีเดียวเชียว”
ซุ่ยฮวนบอก “คุณอา นี่น้องชายฉันเอง”
“พวกเราสามคนล้วนเป็นเด็กของแม่”