ตอนที่ 217 กอดกันแนบแน่น

รอจนแน่ใจว่าจี้หมิงเยวี่ยหลับสนิทแล้วจริง ๆ เฉินจวิ้นถึงค่อยย่องเบา ๆ ออกมาจากห้องนอน

เขาถือบุหรี่ไว้ แต่ไม่ได้จุดสูบ เพียงแค่คาบไว้ในปากเท่านั้น

เพราะเฉินจวิ้นรู้สึกว่าถ้าตัวเองไม่คาบบุหรี่ไว้ ก็คงต้องไปกัดจี้หมิงเยวี่ยแล้ว

ดึกดื่นค่ำมืด เขายืนอยู่ตรงระเบียง ปล่อยให้สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน ในหัวแล่นเร็วรี่

ตั้งแต่ทุกการกระทำของจี้หมิงเยวี่ยในตอนนั้น ไปจนถึงคำพูดที่เธอเคยเอ่ย เฉินจวิ้นทบทวนมันทั้งหมดใหม่อีกรอบ

ตลอดห้าปีมานี้ เขาทำแบบนี้อยู่เป็นประจำ

คำพูดที่จี้หมิงเยวี่ยเคยเอ่ยแบบนั้น ถ้อยคำเหล่านั้นที่เธอเคยพูด เฉินจวิ้นท่องจำได้ขึ้นใจราวกับท่องย้อนหลังได้

กระทั่งทุกอากัปกิริยา ทุกรอยยิ้มและสีหน้าบึ้งตึงของเธอ เฉินจวิ้นก็ยังคงจำได้ติดตาแจ่มชัด

ราวกับกำลังฉายภาพยนตร์ เขาฉายภาพเหล่านั้นซ้ำตรงหน้าอีกครั้ง

จากนั้นเฉินจวิ้นก็ใช้มือถูหน้าตัวเองไปมา