ตอนที่ 219 รีสอร์ต

พอกับข้าวขึ้นโต๊ะ ทั้งห้าคนต่างก็จ้องมองอาหารบนโต๊ะพลางเบิกตากว้าง

เฉินจวิ้นอยากจะเอ่ยถามเหลือเกินว่า เถ้าแก่ ตอนนี้เปลี่ยนใจยังทันไหม

จี้หมิงเยวี่ยเอามือเท้าคาง ความจริงเธอรู้สึกว่าพวกเขาทั้งห้าคน กินแค่มันฝรั่งผัดเส้นจานนั้นจานเดียวก็คงพอแล้ว

ร้านนี้ราคาคุ้มค่ามาก หมูทอดซอสเปรี้ยวหวานจานใหญ่ขนาดนี้ ก็แค่ยี่สิบแปดหยวนเท่านั้น

เฉินจวิ้นจึงคิดว่าต่อให้ปริมาณเยอะ มันจะเยอะไปได้สักเท่าไหร่กัน

หรือว่าเถ้าแก่ไม่อยากได้กำไรแล้วหรือไง

แต่นึกไม่ถึงจริง ๆ นึกไม่ถึงเลย

ดูท่าคราวหน้าคงต้องเชื่อฟังคำของเถ้าแก่เสียแล้ว

เล่ออวิ่นนั่งอยู่บนม้านั่ง แหงนหน้ามองซี่โครงหมูที่พูนเป็นเนินสูง

ดวงตาเป็นประกายวิบวับ