ตอนที่ 5 จินปู้ฮ่วน

แว่วเสียงกระดิ่ง เจี้ยนเก๋อ

ผู้แต่ง: สือจิ้ง

ตอนที่ 5 จินปู้ฮ่วน

ในอดีตยามที่โจวม่านหลบหนีการปิดล้อมไล่ล่าสังหารของตระกูลหวัง มักจะหลบซ่อนพำนักอยู่ในสถานที่พรรค์นี้ ยามนี้จึงรู้สึกสบายใจประหนึ่งได้กลับมายังบ้านของตนเอง

บนพื้นถนนถูกปกคลุมด้วยชั้นดินโคลนดำขลับหนาทึบ ไม่รู้ว่าเดิมทีมีอยู่แล้ว หรือสะสมมาจากพื้นรองเท้าของเหล่าปุถุชนคนธรรมดาตลอดวันเวลาอันยาวนาน

ชายคากระเบื้องของร้านรวงสองฟากฝั่งเบียดเสียดเชื่อมต่อกันเป็นแนวยาว พ่อค้าแม่ขายและคนหาเช้ากินค่ำเดินเบียดเสียดกันอยู่เบื้องล่าง นาน ๆ ครั้งก็มีขอทานเคาะชามแตกพลางขับขานบทเพลงเหลียนฮวาลั่วเดินผ่านริมถนนไป...

หลังจากปฏิเสธหญิงชายในโรงมหรสพที่พากันหัวเราะร่ากวักมือเรียกนางไปถึงสามครา ในที่สุดโจวม่านก็มองเห็นจุดหมายปลายทางของการเดินทางมาในครั้งนี้...

ร้านขายศาสตราวุธร้านหนึ่ง

หน้าร้านค่อนข้างกว้างขวาง มองจากภายนอกเข้าไป ดาบ ทวน กระบี่ ง้าว ขวาน ตะขอ ง่าม ศาสตราวุธนานาชนิดล้วนมีครบครัน ในบรรดาสรรพาวุธทั้งปวง คันธนูและลูกศรนับว่าไม่ใช่กระแสหลักอย่างแท้จริง ดังนั้นจึงครอบครองเพียงมุมเล็ก ๆ มุมหนึ่งในร้านเท่านั้น

โจวม่านเพียงหยุดยืนหน้าทางเข้าร้านอยู่ครู่หนึ่ง บัณฑิตเสื้อเขียวผู้หนึ่งข้างในที่กำลังก้มหน้าดีดลูกคิด พลันเงยหน้าขึ้นเห็นนางพอดี จึงเอ่ยทักทายนางด้วยไมตรีจิต “แม่นางจะซื้อคันธนูและลูกศรหรือ เข้ามาชมดูข้างในก่อนได้นะขอรับ”