กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
แว่วเสียงกระดิ่ง เจี้ยนเก๋อ
ผู้แต่ง: สือจิ้ง
ตอนที่ 4 เคล็ดวิชาเทพอี้
“เจี้ยนเก๋อ” โจวม่านทวนซ้ำอีกรอบ จากนั้นจึงแสร้งถามว่า “ทำไมหรือ จัดการยากนักรึ”
...มิใช่เพียงยากจะจัดการ แต่ยากเย็นประหนึ่งปีนป่ายสู่สรวงสวรรค์!
ผู้อาวุโสเหวยเสวียนขมวดคิ้วจ้องนางเขม็ง เนิ่นนานก็ยังไม่อาจเอ่ยวาจาใดออกมาได้
ข่งอู๋ลู่ยิ่งมีสีหน้าตื่นตะลึงสุดขีด
ชายหนุ่มชุดรัดกุมข้างกายที่ไม่เคยเอ่ยปากแม้แต่คำเดียวตั้งแต่ก้าวเข้าเรือนมา ก็ยังยอมเอ่ยปากขึ้นมาอย่างหาได้ยากยิ่ง “แม่นางรู้หรือไม่ว่าเจี้ยนเก๋อคือสถานที่ใด”
โจวม่านคิดครู่หนึ่ง กล่าวว่า “ข้ายังไม่ใคร่รู้แจ้ง ยินดีรับฟังรายละเอียด”
ชายหนุ่มผู้นั้นมีสีหน้าเย็นชาเคร่งขรึม “เจี้ยนเก๋อสร้างอยู่บนผากระบี่สูงห้าพันฉื่อแห่งเจี้ยนเหมิน มหาปรมาจารย์กระบี่ทุกยุคทุกสมัยล้วนเคยมาตรัสรู้มรรคาและหยั่งรู้กระบี่ที่นี่ สามร้อยปีก่อนหลังจากอู่ฮวงอิงจ้าวรวบรวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว ได้จัดตั้งสำนักศึกษาเจี้ยนเหมินขึ้นใต้ผากระบี่ แต่ละปีรับศิษย์เข้าหอเพียงยี่สิบคนเท่านั้น ข้อกำหนดเข้มงวดเป็นที่สุด และไม่เคยเปลี่ยนจนถึงบัดนี้ นอกจากสี่สำนักใหญ่แห่งสู่โจวจะมีโควตาแห่งละสองคนแล้ว หกโจวหนึ่งแคว้นก็มีโควตาเพียงแห่งละคนเท่านั้น ผู้ที่สามารถก้าวเข้าสู่เจี้ยนเก๋อ ล้วนเป็นยอดอัจฉริยะผู้เปี่ยมพรสวรรค์ ในคนนับแสนก็ใช่ว่าจะมีสักครึ่งคน แม่นางเอาอะไรมามั่นใจว่าตนเองจะเข้าได้”