ตอนที่ 189 เบาะแสปรากฏ

ในชั่วขณะนี้ ‘เจ้าลัทธิต้งเจิน’ แทบอยากจะเปิดโปงฐานะของพวกเขาเสียเดี๋ยวนั้น ทว่ากลับมิอาจทำได้——

ภายในวังเซียนแห่งนี้ อย่าว่าแต่การที่เขาในฐานะ ‘เจ้าลัทธิต้งเจิน’ ไม่สมควรเคยพบหน้าหวังเกามาก่อนเลย ต่อให้ก่อนหน้านี้เคยพบพาน แล้วจะมีหลักฐานอันใดมายืนยันแน่ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ใช่หวังเกาเล่า?

นอกเสียจากว่า เขาคือตัวหวังเกาเอง!

ทว่าทำเช่นนั้นจะต่างอันใดกับการเปิดเผยฐานะของตนเองเล่า? เขาไม่เพียงไม่อาจเปิดโปง หากแต่ยังต้องระแวดระวังปิดบังซ่อนเร้น เพื่อมิให้คนเหล่านี้มองเห็นพิรุธ ในเมื่อพวกเขาไม่สวมรอยชื่อผู้อื่น ทว่ากลับเจาะจงสวมรอยชื่อของเขา ย่อมยากจะบอกได้ว่าเป็นการกระทำโดยไม่ได้เจตนา หรือจงใจล่อให้เขาปรากฏตัวกันแน่

ต่อโจวม่านแล้ว เขาอย่างไรก็ยังมีความหวาดระแวงอยู่หลายส่วน

ด้วยเหตุนี้ความแค้นหมื่นแสนจึงถูกกล้ำกลืนลงไปชั่วคราว สายตาของเขาเหี้ยมเกรียมอำมหิต จ้องมองพวกเขาโดยไม่เอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว

ส่วนจ้าวหนีฉางลอบสะกดความตื่นตระหนกในใจเอาไว้อย่างเงียบงัน สายตาย้ายจากโจวม่านที่เอ่ยวาจาเมื่อครู่ ไปยังจินปู้ฮ่วนที่ยืนอยู่ตรงกลาง ลอบเอ่ยถามเพื่อหยั่งเชิง “ดังนั้น ท่านก็คือหวังเกาหรือ?”

จินปู้ฮ่วนค้อมกายตอบว่า “ผู้น้อยเองขอรับ”

กุมารไคหมิงผู้ประคองจานฝนหมึกอยู่อีกด้านหนึ่งกลับดูจู้จี้จุกจิกเป็นพิเศษ เอ่ยแทรกขึ้นมาว่า “จิตรกรคนอื่นล้วนมาเพียงลำพัง แม้การสอบขั้นของกรมพู่กันในวันวาน ก็อนุญาตเฉพาะตัวจิตรกรเองเท่านั้น มีเพียงเจ้าคนเดียว ที่ยังพาผู้อื่นมาด้วย……”