ตอนที่ 188 มองเห็นแวว

ทว่าโจวม่านหามีเจตนาจะอธิบายในเวลานี้ไม่ กลับจับจ้องมองผู้รับใช้ตรงหน้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ทว่าผู้รับใช้ผู้นี้หลังจากได้ยินเพียงแค่อ่านคำว่า “หวังเกา” สองคำซ้ำรอบหนึ่ง และเอ่ยถามว่าเป็นคำว่า “เกา” ตัวใด จากนั้นจึงก้มหน้าก้มตาหยิบป้ายชื่อเปล่าๆ แผ่นหนึ่งขึ้นมาเขียนชื่อลงไป ยื่นให้แก่พวกเขาพร้อมกับชี้นิ้วไปยังทิศทางซุ้มประตูเขาด้านหลัง “เข้าไปได้แล้ว ถือป้ายชื่อแล้วเดินตามคนข้างหน้าไปก็พอ”

ภายในซุ้มประตูเขา บรรดาจิตรกรที่ก่อนหน้านี้ลงทะเบียนชื่อแซ่และรับป้ายชื่อไปแล้ว กำลังก้าวเดินตามบันไดที่ทอดยาวสูงเสียดฟ้า มุ่งหน้าสู่ทิวทัศน์วังเซียนอันมีเมฆหมอกโอบล้อมบนยอดเขา

โจวม่านเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยอย่างยากจะสังเกตเห็น

คนทั้งสามพร้อมด้วยจูหยวนพากันก้าวเดินออกมาจากฝูงชน

เพิ่งจะพ้นจากสายตาของผู้คนรอบข้าง จินปู้ฮ่วนก็พลันเอ่ยถาม “เหตุใดเจ้าถึง——”

โจวม่านถือป้ายชื่อที่มีตัวอักษรคำว่า “หวังเกา” สองคำนั้นไว้ ครุ่นคิดพลางเอ่ยว่า “ดูจากปฏิกิริยาของผู้รับใช้เมื่อครู่นี้ คนผู้นี้หากไม่ใช่ยังไม่มา ก็คงเป็น……มาแล้ว ทว่าไม่ได้ใช้ชื่อนี้”

จินปู้ฮ่วนประหลาดใจ “เจ้าทำเพื่อหยั่งเชิงหรือ?”

คิ้วที่ขมวดมุ่นของโจวม่านไม่ได้คลายออก เอ่ยเพียงว่า “อีกทั้งยังเป็นเพราะแซ่เดิมของเจ้าคือ ‘จิน’ ข้าเกรงว่าหากเจ้าใช้ชื่อจริง พวกเราจะถูกคนสงสัยว่าเป็นกบฏพรรคลัทธิเซ่อเจี้ยว”

เอ่ยถึงตรงนี้ก็ยื่นป้ายชื่อไปให้จินปู้ฮ่วน พลางปรายตามองจูหยวนแวบหนึ่ง