ตอนที่ 180 เปิดศึกประลองอีกครา

หวังซู่กับจินปู้ฮ่วนต่างหันไปมองนาง ไม่รู้เพราะเหตุใด จึงไม่แปลกใจแม้แต่น้อย

ทว่าคนที่เหลือกลับพากันตกตะลึงไปบ้าง

บรรยากาศพลันเย็นเยียบลงหลายส่วนอย่างน่าประหลาด ไม่ใช่เพราะคำพูดของโจวม่านฟังระคายหู เพียงแต่ทุกคนฟังไม่ค่อยเข้าใจจริงๆ

มีคนพึมพำขึ้นว่า “ดำก็คือดำ ขาวก็คือขาว มิใช่กระจ่างชัดแจ้งอยู่หรอกหรือ ไฉนจึงแยกแยะไม่ออกเล่า”

จูหยวนเองก็ฉงน “โลกภายนอกมีสีสันมากมายถึงเพียงนั้นอย่างเห็นได้ชัด จะไม่กลายเป็นกบฏเพียงเพราะเข้าลัทธิเซ่อเจี้ยว ไฉนกลับไม่มีอะไรน่าสนใจไปได้”

พวกเขาพากันสุมหัวกระซิบกระซาบ วิพากษ์วิจารณ์กันเสียงเบา

มีเพียงหลัวชิง หลังจากชะงักไปเล็กน้อย ก็ยิ้มออกมาโดยไร้เสียง สายตาที่จับจ้องมองโจวม่านแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

จินปู้ฮ่วนเห็นบรรยากาศเช่นนี้ จึงถอนหายใจแผ่วเบา ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ริมหูของโจวม่าน กระซิบกระซาบว่า “เอาใจคนหน่อย พูดให้เข้ากับบรรยากาศมิได้หรือไร เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเรื่องของลัทธิเซ่อเจี้ยวยังต้องไต่ถามจากพวกเขาอยู่นะ”

โจวม่านหันสายตากลับมา ชำเลืองมองเขาและหวังซู่ที่อยู่ด้านหลังด้วยสายตาเย็นเยียบคราหนึ่ง เอ่ยเพียงว่า “เป็นพวกเจ้าที่ใจอ่อนเกินไป”

เอ่ยจบก็คร้านจะสนใจเขา คว้าคันธนูผุพังอันเล็กของนาง หันหลังเดินไปหามุมปลอดคนมุมหนึ่งในห้องขัง หลับตาลงแสร้งทำเป็นงีบหลับ