ตอนที่ 175 ลัทธิอวี่เจี้ยว (ฉบับใหม่)

เมื่อสิ้นเสียงพูด ทั่วบริเวณพลันเงียบงันลงชั่วขณะ

จินปู้ฮ่วนจ้องมองนางอยู่นานครู่ใหญ่ ทว่าในชั่วขณะแรกกลับไม่ได้สงสัยในการตัดสินใจของนาง หากแต่เอ่ยถามว่า “เพราะเหตุใด?”

โจวม่านหมดคำจะเอ่ย: ย่อมเป็นเพราะยามนี้ข้าเป็นนักโทษอุกฉกรรจ์อันดับหนึ่งที่กรมอาญาต้องการตัวน่ะสิ!

ทว่าหรือจะให้นางบอกเล่าประสบการณ์ที่ตนเองกลายร่างเป็นคนหกขีดแล้ววิวาทกับซ่งหลานเจินไม่สำเร็จ ซ้ำยังถูกผู้คุมกระจอกคนหนึ่งกวาดจับกุมตัวยัดเข้าคุก เผยให้จินปู้ฮ่วนล่วงรู้จนหมดเปลือกเล่า?

นั่นย่อมน่าอับอายขายหน้าเกินไปแล้ว……

จินปู้ฮ่วนเห็นสีหน้าของนางแปรเปลี่ยนไปมา ทว่ากลับไม่ยอมเอ่ยวาจา นัยน์ตาก็กลอกไปมาคราหนึ่ง พลันแย้มยิ้ม “เอาเถอะ ยามนี้เจ้าเป็นคนหกขีดเคลื่อนไหวไม่สะดวก ในเมื่อเจ้าไม่ไป ข้าไปคนเดียวก็แล้วกัน”

เอ่ยจบกลับไม่มีวาจาไร้สาระแม้แต่ครึ่งประโยค หมุนตัวก้าวเดินจากไปทันที

โจวม่านตกตะลึงตาค้าง “เจ้าจะไม่เกลี้ยกล่อมข้าสักคำเลยหรือ?”

จินปู้ฮ่วนไม่แม้แต่จะหันกลับมา เพียงโบกพัดไปมาขณะหันหลังให้นาง “หากเจ้าคิดจะไปย่อมไปเอง ไฉนต้องให้ข้าเปลืองน้ำลายด้วยเล่า?”

โจวม่านได้ยินเข้าแทบจะกระอักเลือดตายด้วยความโทโส มีหรือจะดูไม่ออกว่าเขาจงใจบีบคั้นตนเอง? ดังคำโบราณว่าไว้ “ไม่เจ้าเล่ห์ย่อมมิใช่พ่อค้า ไม่ใช่พ่อค้าย่อมไม่เจ้าเล่ห์” จินปู้ฮ่วนยามจะปลิ้นปล้อนขึ้นมาย่อมไม่เป็นสองรองใครเช่นกัน!