ตอนที่ 166 เมืองภาพวาดไป๋ตี้

จิงเจ๋อจึงเพิ่งนึกขึ้นมาได้ ใช่แล้ว ป้ายหมึกแผ่นนี้!

ซวงเจี้ยงเอ่ย “ก่อนหน้านี้คุณชายบอกว่า จะยกให้ผู้อื่นตามใจชอบก็ได้ หรือจะคืนให้ตระกูลหวังก็ได้……พวกเรา จะคืนให้ตระกูลหวังหรือไม่?”

จิงเจ๋อส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด “ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างเด็ดขาด”

อุตส่าห์แย่งชิงมาได้อย่างยากลำบาก หากยังนำกลับไปคืน มิใช่เป็นการเอื้อประโยชน์ให้พวกตระกูลหวังหรอกหรือ? อีกทั้งหากให้คนของตระกูลใหญ่ได้ป้ายหมึกไปเข้าสู่เมืองไป๋ตี้ ก็เท่ากับเป็นการเสริมเขี้ยวเล็บให้ขุมอำนาจของพวกเขา และสร้างความเดือดร้อนยุ่งยากให้แก่พวกคุณชาย

ซวงเจี้ยงเองก็คิดเช่นนี้ “เช่นนั้นก็คงได้แต่มองหาใครสักคนแล้ว”

เมืองไป๋ตี้หากไม่ใช่ผู้บำเพ็ญที่ต่ำกว่าขั้นปฐมวิญญาณย่อมไม่อาจเข้าไปได้ อีกทั้งพวกเขาทั้งสองคนจะต้องออกเดินทางในอีกครึ่งชั่วยาม จะไปไกลเกินย่อมไม่ได้เป็นแน่ อีกประการหนึ่งคือบุคคลที่ถูกเลือกผู้นี้จะต้องไม่มีความแค้นต่อโจวม่าน หวังซู่ และจินปู้ฮ่วนทั้งสามคน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้กลายเป็นศัตรูกับพวกเขาหลังเข้าสู่เมืองไป๋ตี้ หากเป็นสหายได้ย่อมดีที่สุด

เมื่อปรึกษาหารือกันเช่นนี้แล้ว ซวงเจี้ยงและจิงเจ๋อจึงมีเป้าหมายอย่างรวดเร็ว——

ก่อนหน้านี้ฉางจี้ อวี๋ซิ่วอิง ฮั่วจุย และคนอื่นๆ แห่งสำนักศึกษาเจี้ยนเหมินย่อมเป็นตัวเลือกลำดับแรก อีกทั้งสี่สำนักแห่งสู่จงก็มีฐานที่มั่นอยู่ในเมืองโบราณเสี่ยวเจี้ยน ไม่แน่ว่าอาจจะอยู่ในเมือง โดยเฉพาะฉางจี้ เมื่อครู่นี้ยังเพิ่งติดตามท่านอาจารย์ซานเปี๋ยไปปรากฏตัวที่โรงหมอปิ่งเหมย