ตอนที่ 159 นกดุเหว่าหลั่งเลือด

ชาดแดงวางสงบนิ่งอยู่ตรงมุมโต๊ะ ท่ามกลางแสงประทีปวับแวม สีแดงสดก่ำประหนึ่งมีโลหิตสดๆ ไหลรินอยู่ภายใน

โจวม่านยื่นมือออกไปสัมผัส ทว่าในห้วงคำนึงกลับพลันปั่นป่วนสับสนพันผูกเข้าด้วยกัน

《เคล็ดวิชาเทพอี้》ของนาง ย่อมเป็นเพราะชาติก่อนได้รับแผ่นที่สิบสองแห่งคัมภีร์ทองคำสิบสองแผ่นซึ่งอู่ฮวงโยนลงมาจากแท่นผนึกฟ้าเซ่นดิน จากนั้นจึงค้นพบในคัมภีร์ทองคำแผ่นที่สิบเอ็ด

เล่าลือกันว่าในยุคโบราณกาล บนฟากฟ้ามีดวงตะวันสิบดวง อยู่ในการดูแลของอีกาทองคำสิบตัว เดิมทีในแต่ละวันจะผลัดเปลี่ยนกันโคจรหนึ่งดวงจากบูรพาสู่ประจิม นึกไม่ถึงว่าจู่ๆ วันหนึ่ง บนท้องฟ้าจะปรากฏดวงตะวันสิบดวงพร้อมกัน ราษฎรประสบเคราะห์กรรม เคราะห์ดีที่ได้ต้าอี้ผู้เป็นบรรพชนยุคดึกดำบรรพ์น้าวคันธนูยิงตกไปเก้าดวง จึงช่วยให้สรรพชีวิตรอดพ้นจากกองเพลิงธารธารา

ธนูเจวี้ยนเทียนก็คือคันธนูเทพที่ต้าอี้ใช้เมื่อครั้งยิงดวงตะวัน

อู่ฮวงมิรู้ไปเสาะหาคันธนูนี้มาจากที่ใด ทั้งยังหยั่งรู้วรยุทธ์วิชาหนึ่งจากคันธนู อาศัยความผูกพันอันลึกซึ้งระหว่างคันธนูนี้กับต้าอี้ จึงขนานนามว่า “เคล็ดวิชาเทพอี้” และจารึกลงในคัมภีร์ทองคำ

ฟังจากวาจาของจักรพรรดิวั่งตี้เมื่อครู่ หรือว่ากระดิ่งทองแห่งเจี้ยนเก๋อดังก้องเพราะ《เคล็ดวิชาเทพอี้》?