ตอนที่ 151 เบิกฟ้าเป็นกระดาน ปลิดดาวเป็นหมาก

ชั่วขณะนี้ ในก้นบึ้งหัวใจของโจวม่านพลัน... ——ที่แท้มิใช่ “ใกล้จะมาถึงแล้ว” หากแต่มาถึงตั้งนานแล้วต่างหาก!

เพียงดูจากหิมะบนเสื้อผ้า ก็รู้ได้ว่าคนผู้นี้มานั่งอยู่เพียงลำพังหน้าบันไดเจี้ยนเก๋อนานมิใช่น้อยแน่

โจวม่านยอมรับว่าตนเองมีตบะบำเพ็ญยังไม่ถึงขั้น ไม่อาจล่วงรู้ล่วงหน้าว่ามีคนอยู่บนยอดเขากระบี่ นั่นยังพอทำเนา ทว่ากระทั่งจักรพรรดิวั่งตี้ผู้รั้งอยู่ในหมู่ “สี่ฌาน” มาช้านาน ก็ยังไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของคนผู้นี้ จนกระทั่งศิลาเหลี่ยมทั้งเก้าหน้าทอประกายแสงเจิดจรัสก่อนจะแตกกระจายออก...

ปรากฏกายขึ้นอย่างเรียบง่ายถึงเพียงนี้ ทว่าร่องรอยเงื่อนงำที่เผยให้เห็นในรายละเอียด กลับทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดผวาอย่างยิ่ง!

โจวม่านกำนิ้วมือแน่น จ้องมองคนผู้นี้เขม็งโดยไม่ขยับเขยื้อน

อีกฟากหนึ่งทางทิศของสำนักศึกษา มีเงาร่างนับไม่ถ้วนเหาะเหินขึ้นสู่เวหาพร้อมประกายแสงของอาวุธเวท กำลังพุ่งทะยานตรงมายังที่นี่