ตอนที่ 150 ยอดอัจฉริยะคิดบัญชีแค้น

ในแวบแรก จินปู้ฮ่วนถึงกับฟังไม่ค่อยเข้าใจ: “ขายทิ้งรึ?”

โจวม่านเองก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายเช่นไรดี จึงยื่นจดหมายฉบับนั้นส่งไปให้ตรงๆ

จินปู้ฮ่วนรับมาคลี่อ่าน จึงเข้าใจว่าเหตุใดเมื่อครู่โจวม่านถึงมีสีหน้าเช่นนั้น หนังตาอดกระตุกวูบไม่ได้ ทว่ากลับบังเกิดความกังขา: “หวังเกากับซ่งหลานเจินต่างมาจากตระกูลใหญ่ด้วยกัน ทว่าเขากลับมีความแค้นลึกล้ำกับเจ้า หากมีเรื่องเช่นนี้จริง ต่อให้เขาจะไม่ชอบใจเห็นอีกฝ่ายได้ดี ทว่าไฉนจึงมีแก่ใจมาแจ้งข่าวแก่เจ้าเล่า?”

ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นยาขมฝาด ยาต้มสีดำมะเมื่อมชามหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ

โจวม่านลูบบาดแผลที่ลำคอเบาๆ ครุ่นคิดพลางเอ่ยว่า: “ใจดีย่อมไม่ใช่แน่นอน คนอย่างหวังเกา ชื่อเสียงในแวดวงตระกูลใหญ่แต่ไหนแต่ไรมาล้วนเหนือกว่าซ่งหลานเจินอยู่ก้าวหนึ่งเสมอ วันก่อนพ่ายแพ้แก่ข้า ก็ขายหน้าครั้งใหญ่ไปแล้ว หากวันมะรืนนี้ข้าดันแพ้แก่ซ่งหลานเจิน เขาไม่กลายเป็นว่าสู้แม้กระทั่งซ่งหลานเจินไม่ได้หรอกรึ? การลอบแทงข้างหลังซ่งหลานเจินสักแผล ด้วยนิสัยของคนผู้นี้ เกรงว่าจะทำลงไปได้อย่างหน้าตาเฉยแน่นอน”

ขณะเอ่ยวาจา ก็ชำเลืองมองแผ่นหลังของหวังซู่ที่ยืนอยู่ตรงประตูแวบหนึ่ง ร่ายมุทรามือออกไปอย่างเงียบเชียบ ยาต้มในชามพลันอันตรธานหายไปในพริบตา

จินปู้ฮ่วนแลเห็น พลันรู้สึกยากจะบรรยาย จ้องมองนางนิ่งไม่ไหวติง