ตอนที่ 147 เรื่องที่สำคัญกว่า

การประลองรอบแปดคัดสี่สิ้นสุดลง หวังเกาซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสจึงถูกคนตระกูลหวังห้อมล้อมพากลับที่พัก ซุนเม่าแพทย์ใหญ่แห่งหอชุนเฟิงแทบจะรุดหน้าไปรักษาในทันที

ภายในเป็นเช่นไร มิมีผู้ใดล่วงรู้

ทว่าภายนอกกลับมีข่าวลือสะพัดไปทั่ว คิดเห็นเช่นไรก็พูดจาเช่นนั้น มีสารพัดคำร่ำลือ

ในยามปกติ ชนรุ่นเยาว์ของบรรดาตระกูลใหญ่เหล่านี้ ผู้ใดบ้างไม่ได้เป็นที่รู้จักของชาวโลกในนามอัจฉริยะ? ประหนึ่งแต่ไหนแต่ไรมาล้วนได้รับความโปรดปรานจากสวรรค์ แตกต่างจากคนธรรมดาสามัญ

ทว่ายามนี้ ลู่หย่างเฉินพ่ายแพ้แล้ว หวังเกาก็พ่ายแพ้แล้วเช่นกัน

ลู่หย่างเฉินพ่ายแพ้ ยังพออ้างได้ว่ามีอาการบาดเจ็บเก่าจากรอบก่อนติดตัว นับว่าพอฟังขึ้น ทว่าหวังเกาในรอบก่อนกลับไร้รอยขีดข่วน รอบนี้กลับถูกโจวม่านพิชิตชัยลงได้อย่างเด็ดขาดต่อหน้าธารกำนัล!

บรรดาสำนักที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลใหญ่ หรือยอมสวามิภักดิ์รับใช้พวกเขา ย่อมแล้วไปเถิด ทว่าผู้บำเพ็ญธรรมดาสามัญจำนวนมากที่มีภูมิหลังพื้นเพเรียบง่ายไร้สำนักอันยิ่งใหญ่ให้พึ่งพิง ครั้นได้ประจักษ์กับตาตนเองว่าหวังเกาพ่ายแพ้ กลับบังเกิดความรู้สึกอันลึกลับซ่อนเร้นขึ้นมาในใจ

ประหนึ่งว่า รัศมีที่แต่เดิมเคยโอบล้อมอยู่เหนือศีรษะของบรรดาชนชั้นสูงแห่งตระกูลใหญ่ พลันถูกคนฟาดฟันจนเกิดรอยร้าวขึ้นมารอยหนึ่ง……