ตอนที่ 145 โศกศัลย์ร่วมตระการ

อาจารย์เฉินได้ยินดังนั้น ก็อดแปลกใจมิได้จึงเอ่ยถาม “มีอันใดน่าประหลาดหรือ”

อาจารย์กระบี่กลับพลันนิ่งอึ้งไป ข้อสันนิษฐานมาจ่ออยู่ริมฝีปากชัดๆ ทว่ากลับพูดไม่ออก แม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าโจวม่านทำอะไรสุดโต่ง ทว่าก็คงไม่ถึงขั้นสุดโต่งปานนี้กระมัง นางกำลังประมือกับหวังเกาเชียวนะ!

ยามนี้ผู้ชมคนอื่นๆ ใต้เวทีเริ่มได้สติ ทยอยจดจำที่มาของกระบี่นี้ได้ เพียงแต่พวกเขาไม่ได้รู้จักโจวม่านดีพอ ประกอบกับการที่ก่อนหน้านี้นางวางเดิมพันข้างหวังเกาชนะอย่างพิลึกพิลั่นเกินไป จึงมีคนเริ่มพึมพำ “นี่มิใช่กระบวนท่าของท่านหมอป่วยคนก่อนหน้านี้หรอกหรือ นางก็เป็นด้วยหรือเนี่ย คงไม่ใช่เพราะนางแทงข้างหวังเกาชนะ จึงแอบจำไม่กี่กระบวนท่ามาชั่วคราวเพื่อจงใจขึ้นมาออมมือขอไปทีหรอกนะ...”

แม้กระทั่งหวังเกาก็ยังอดนึกในใจมิได้ ใช้วิชากระบี่ที่เจ้าขี้โรคเคยร่ายรำไปแล้ว นางมิใช่เสียสติไปแล้วหรอกหรือ

เพราะหากคำนวณตามหลักเหตุผล เขาเคยเห็นวิชากระบี่นี้มาแล้ว และในฐานะคู่ต่อสู้ ในการเข้าฌานพักฟื้นสองวันที่ผ่านมา ย่อมต้องทำการวิเคราะห์อนุมานการประลองรอบที่แล้วใหม่อย่างถี่ถ้วน หากโจวม่านยังคงใช้วิชากระบี่ชุดนี้ จะมิใช่สูญเสียการชิงจังหวะไปจนหมดสิ้นหรือ!

ทว่าคนอย่างโจวม่าน จะสามารถเอาสามัญสำนึกทั่วไปมาคาดเดาได้หรือ

หากทำได้ คนที่มายืนประลองกับเขาบนแท่นประลองในวันนี้ ก็คงไม่ใช่นางแล้ว!