เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
การประลองคู่นี้ จบลงด้วยชัยชนะของซ่งหลานเจินอย่างชัดเจน ทว่ายามนี้ฝูงชนที่ล้อมดูการประลองยังไม่ได้สลายตัวไป การคุกเข่าลงของจ้าวหนีฉางยิ่งดึงดูดให้ผู้คนที่เดิมทีตั้งท่าจะจากไปต้องหยุดฝีเท้า ชะงักรอดู
ซ่งหลานเจินขมวดคิ้วเล็กน้อย คล้ายกำลังใคร่ครวญถึงเจตนาของนาง “ขอขมา? เจ้ามีความผิดอันใดกัน”
จ้าวหนีฉางเอ่ยว่า “การประลองรอบก่อน หาใช่ผู้น้อยมีความสามารถเอาชนะนายน้อยได้ไม่ หากแต่นายน้อยไม่ประสงค์จะเอาชนะ จึงจงใจยอมพ่ายแพ้แก่ผู้น้อยเจ้าค่ะ”
“อะไรนะ?” รอบข้างพลันฮือฮาขึ้นมาทันควัน ผู้คนต่างตกตะลึง กระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ “นี่คือการทดสอบฤดูใบไม้ผลิเชียวนะ ยังมีผู้ใดแกล้งยอมแพ้ด้วยหรือ”
จ้าวหนีฉางหลุบสายตาลง เอ่ยเพียงว่า “เพราะหากรอบที่แล้วเขาชนะ รอบถัดไปย่อมต้องประจันหน้ากับคุณหนู นายน้อยกับท่านเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เยาว์วัย ย่อมไม่ปรารถนาจะเห็นสองพี่น้องประหัตประหารกันบนเวทีประลอง จึงได้ชี้แนะผู้น้อยไว้ล่วงหน้าเจ้าค่ะ”
ในหมู่ฝูงชนพลันเกิดความโกลาหลขึ้นอีกระลอก มีคนเอ่ยขึ้นว่า “ข้าว่าแล้วเชียว ก่อนหน้านี้ในกลุ่มผู้แพ้ นายน้อยซ่งยังสามารถประมือกับถานวั่งโยวได้อย่างสูสีคู่คี่ ท้ายที่สุดยังเฉือนชนะได้หนึ่งขั้น ฝีมือแม้ไม่ถึงขั้นเอกอุแต่ก็นับว่ายอดเยี่ยม ย่อมไม่มีทางพ่ายแพ้แก่สาวใช้ตัวเล็กๆ เช่นนี้แน่……”
มีคนพยักหน้าเห็นพ้อง “ก่อนหน้านี้ก็รู้สึกอยู่แล้วว่าการประลองรอบที่แล้วต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลัง”