ตอนที่ 99 ดวงใจเมตตาของแพทย์

นั่นเป็นจดหมายที่กระทั่งยังไม่ทันได้ประทับครั่งปิดผนึกด้วยซ้ำ ครั้นหลังจากท่านอาจารย์ซานเปี๋ยรับจดหมายไป ย่อมอดไม่ได้ที่จะขบคิดถึงเนื้อหาภายในจดหมาย

เพียงแต่ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ การถวายจดหมายฉบับหนึ่งแด่องค์วั่งตี้ จะเป็นเรื่องอื่นใดไปได้อีกเล่า?

ตัวเขาพลันมีความรู้สึกซับซ้อนอยู่บ้าง มองดูโจวม่าน อ้าปากคล้ายจะพูดแต่ก็หยุดไป

โจวม่านจึงเอ่ยถาม “ท่านอาจารย์ยังมีคำสั่งเสียอันใดอีกหรือเจ้าคะ?”

ตัวท่านอาจารย์ซานเปี๋ยทอดถอนใจ “มิได้มีคำสั่งเสียอันใด การส่งมอบจดหมายฉบับหนึ่งเป็นเพียงเรื่องง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ เพียงแต่สถานการณ์ในยามนี้ไม่เหมือนในอดีต หลายสิ่งหลายอย่างสะเทือนถึงกันหมด ผู้เฒ่าเกรงว่า แม่นางอาจจะไม่ได้รับคำตอบที่ตนเองต้องการ”

พวกหยวนเช่อแทบจะเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของเขาในทันที——

ในสถานการณ์เช่นนี้ องค์วั่งตี้เกรงว่าจะทรงคำนึงถึงภาพรวมใหญ่เป็นสำคัญมากกว่า

ตัวโจวม่านย่อมมิใช่ฟังไม่ออก ทว่าครั้นได้ยินก็ยังคงสงบนิ่งยิ่ง เอ่ยเพียงว่า “ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ชี้แนะเจ้าค่ะ ทว่านั่นก็ไม่เป็นไร ท่านช่วยส่งมอบแทนผู้น้อยก็พอแล้ว”

ครั้นเมื่อท่านอาจารย์ซานเปี๋ยเห็นนางเป็นเช่นนี้ รู้ว่าในใจของนางคงมีความคิดอยู่แล้ว จึงไม่เอ่ยมากความอีก เก็บจดหมายเข้าไว้ในแขนเสื้อ หมุนตัวสั่งการเหล่าศิษย์ตู้เฉ่าถังอย่างกระชับ แล้วจึงมุ่งหน้าไปยังสำนักศึกษาเจี้ยนเหมิน

พวกโจวม่านน้อมส่งจนถึงหน้าประตู