ตอนที่ 95 อวี๋ซ่านสิ้นชีพ

ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป โจวม่านไม่มีเวลาให้ตอบสนองใดๆ มากไปกว่านี้ รอจนกระทั่งผละออกจากการประมือกับเฉินกุยได้ชั่วคราว อวี๋ซ่านก็ถูกมีดแทงเข้าใส่ร่าง ล้มฟุบลงไปเสียแล้ว

ในวินาทีนี้ รอบข้างเงียบสงัดยิ่งนัก ได้ยินเพียงสุ้มเสียงคำรามของมวลน้ำมหาศาลที่กำลังโหมกระหน่ำทำลายล้างในครึ่งหนึ่งของเมืองนี้

ภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้ แม้แต่เฉินกุยก็คาดไม่ถึง ถึงกับชะงักอึ้งไปชั่วครู่

ทว่าในเวลาอันรวดเร็ว แววเย้ยหยันอันแผ่วเบาสายหนึ่งก็แล่นผ่านก้นบึ้งดวงตาของเขา

ตัวจินปู้ฮ่วนคุกเข่าอยู่ข้างกายอวี๋ซ่านที่ไร้ซึ่งลมหายใจโดยสิ้นเชิงแล้ว ราวกับวิญญาณหลุดลอยออกจากร่าง นิ่งสนิทไม่ไหวติง

ชายชราผู้มีสีหน้าเคร่งขรึมที่เพิ่งสังหารผู้บำเพ็ญตระกูลเฉินผู้นั้นไป เมื่อเห็นภาพนี้ก็อดเงียบงันไม่ได้

ฉางจี้ที่ยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยถามเสียงเบา “ท่านอาจารย์ พวกเรา...”

ชายชราผู้นั้นจึงส่ายหน้า ทอดถอนใจคำหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ช่วยคนที่ยังมีชีวิตอยู่ก่อนเถิด”

ผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงแม้ส่วนใหญ่จะได้รับการช่วยเหลือจากเฉินกุย ทว่าที่ไกลออกไปยังคงมีเสียงร้องไห้ตะโกนดังแว่วมาไม่ขาดสาย ยังมีผู้คนไม่น้อยที่ติดอยู่ในสายน้ำ ดิ้นรนเอาชีวิตรอด

กระแสน้ำท่วมยังคงดำเนินต่อไป การต่อสู้บนกำแพงเมืองก็มาถึงช่วงเวลาสำคัญยิ่งยวด