ตอนที่ 90 ยาโอสถชุนอวี่

บรรดาสายสืบของขุมกำลังใหญ่ต่างๆ ที่วนเวียนอยู่แถวถนนหนีผาน แทบจะส่งข่าวกลับไปในทันที

เฉินกุยครั้นทราบเรื่องเข้าก็รู้สึกขันยิ่งนัก: “แม้แต่ตระกูลหวังยังไม่อยากเข้ามายุ่งเกี่ยวกับน้ำขุ่นนี้ จินปู้ฮ่วนเชิญคนเหล่านี้มา หรือหวังจะให้พวกเขากล้ามาช่วยออกศึกแทนตน?”

ทางฝั่งหอรั่วอวี๋เอง ก็จับตาดูความเคลื่อนไหวของถนนหนีผานอยู่ตลอดเวลาเช่นกัน

เพราะอาการป่วยของหวังซู่ไม่สู้ดีนัก แม้พวกเขาจะไม่สนใจเรื่องของจินปู้ฮ่วน ทว่าการที่โจวม่านเข้าไปพัวพันอยู่ข้างใน พวกเขาย่อมต้องรับประกันความปลอดภัยของโจวม่านให้จงได้—

กระดูกกระบี่จะเกิดข้อผิดพลาดอันใดไม่ได้เป็นอันขาด

ข่งอู๋ลู่ครั้นทราบว่าทางถนนหนีผานมีแขกมาเยือน ปฏิกิริยาแรกก็แทบไม่ต่างจากเฉินกุย ซ้ำยังประหลาดใจยิ่งกว่า: “ฐานะของคนเหล่านี้ แม้จะนับว่าสูงศักดิ์ในหกมณฑลหนึ่งแคว้น ทว่าก็ยังเยาว์วัย ตบะยังตื้นเขิน ในสำนักของตนย่อมยังไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจอันใด จินปู้ฮ่วนล่วงเกินตระกูลเฉิน ซึ่งเบื้องหลังตระกูลเฉินคือสกุลซ่ง พวกเขาเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน มีหรือจะยอมชักกระบี่เข้าช่วยเหลือจินปู้ฮ่วน? มิตรภาพจะลึกซึ้งถึงเพียงนั้นเชียวรึ...”

ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ เหวยเสวียนมีจิตใจล่องลอยอยู่ตลอดเวลา แม้จะรู้ว่าเวลาของหวังซู่เหลือไม่มากแล้ว ทว่าคิดจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร ให้เขายินยอมรับการเปลี่ยนถ่ายกระดูกกระบี่เล่า? เหวยเสวียนคิดไม่ออกจริงๆ