ตอนที่ 88 ไม้ฝูซาง

ยุทธการหอกตวัดหลังของโจวม่านในครั้งนี้นั้นจู่โจมจนคนตั้งตัวไม่ติด เฉินจิ่วตกใจกลัวจนแทบสิ้นสติ เกรงว่านางจะแทงกระบี่ปลิดชีพตนเอง ไหนเลยจะทันสังเกตว่า ในการประมือสั้นๆ เพียงชั่วพริบตานั้น แหวนมิติได้ถูกเปลี่ยนมือไปอย่างเงียบเชียบเรียบร้อยแล้ว? ครั้นเมื่อพวกเขาตระหนักได้ถึงความผิดปรกติ โจวม่านก็นำเหล่านักพรตหอรั่วอวี๋แห่งตระกูลหวังอันตรธานหายไปในความมืดมิดแล้ว อย่าว่าแต่เงาร่างคนเลย แม้กระทั่งเงาภูตผีก็มองไม่เห็นแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว!

ทว่าคนที่รู้สึกอัดอั้นตันใจหาได้มีเพียงฝั่งตระกูลเฉินเท่านั้นไม่

หลังจากพุ่งฝ่าออกไปจนห่างไกลจากสมรภูมิจากป่าเขานั้นมากแล้ว ข่งอู๋ลู่ยิ่งคิดก็ยิ่งมีโทสะ ในที่สุดก็หยุดฝีเท้าลง เอ่ยว่า: “ไม่ได้ เจ้าต้องให้คำอธิบายมา ไม่ใช่ว่าจะฆ่าคนตระกูลเฉินหรอกรึ? เมื่อครู่พวกเราต่างเตรียมพร้อมจะสู้ตายถวายชีวิตกับตระกูลเฉินอยู่แล้วเชียว!”

หลังจากโจวม่านแย่งชิงแหวนมิติวงนั้นมาได้ หัวใจก็เต้นระรัวอยู่ในอก จนกระทั่งบัดนี้จึงค่อยๆ สงบลงได้บ้าง

ครั้นได้ยินคำถามนี้ของข่งอู๋ลู่เข้า นางก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง: “พวกท่านเตรียมจะสู้ตายถวายชีวิตกับตระกูลเฉินงั้นรึ?”