เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
ในเวลานี้ สายตาที่โจวม่านทอดมองดูเขา แท้จริงแล้วแฝงความพินิจพิเคราะห์อยู่หลายส่วน
หวังซู่ไม่รู้ว่านางเฉียบแหลมเพียงใด และสามารถมองเห็นร่องรอยอันใดจากตำรากระบี่ได้บ้าง ทว่ารู้สึกได้ว่าในฝ่ามือมีเหงื่อซึมออกมาบางๆ แม้จะสบสายตากับนาง ทว่ากลับไม่ได้เอ่ยคำใด
บรรยากาศพลันบังเกิดความละเอียดอ่อนอันลึกซึ้งอันยากจะอธิบายขึ้นมาชั่วขณะ
จนกระทั่งจินปู้ฮ่วนยื่นศีรษะเข้ามาร่วมดูตำรากระบี่ด้วย แล้วเอ่ยถาม: “วิชากระบี่นี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
โจวม่านจึงค่อยดึงสายตากลับมาอย่างใคร่ครวญ เอ่ยเพียงว่า: “ว่าตามหลักการกระบี่ย่อมไม่มีปัญหาอันใด ทว่าดีหรือไม่ดีย่อมต้องลองดูก่อนจึงจะรู้”
จินปู้ฮ่วนรีบเอ่ยทันที: “เช่นนั้นก็รีบๆ ลองดูสิ”
โจวม่านพยักหน้ารับ พลางหยิบเอากระบี่เหล็กธรรมดาของตนเองออกมา ทว่าพอมองดูแล้ว ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
นี่เป็นเพียงกระบี่เหล็กธรรมดาเล่มหนึ่ง หากจะใช้ร่ายรำวิชากระบี่ที่พระโพธิสัตว์ดินเหนียวเขียนขึ้น ดูเหมือนจะฝืนกำลังไปสักหน่อย
จินปู้ฮ่วนครั้นเห็นปฏิกิริยาของนางก็เข้าใจได้ทันที: “กระบี่ยังดีไม่พอรึ?”
โจวม่านพยักหน้า ทอดถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้ง