เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
ในมือของหวังซู่ยังคงถือสมุดบันทึกที่เพิ่งคิดจะขอให้โจวม่านช่วยตรวจแก้ ยามนี้สายลมหนาวบนยอดเขาพัดกรรโชกมา หน้ากระดาษจึงถูกเปิดพลิกส่งเสียงพึ่บพั่บดังลั่น
ไอเมฆหมอกบางเบาดุจควัน ลอยผ่านใต้ฝ่าเท้าไปตามแรงลม
ผากระบี่สูงชันพันจั้ง ขอเพียงโจวม่านยื่นมือผลักออกไปเบาๆ เขาก็จะร่วงหล่นลงไปทันที
จินปู้ฮ่วนเพิ่งวิ่งกระหืดกระหอบตามขึ้นมาจากด้านล่าง พอเห็นภาพชวนขวัญผวาตรงหน้า ก็แทบจะเหงื่อกาฬแตกพลั่ก รีบละล่ำละลักเอ่ยเกลี้ยกล่อม: “ใจเย็น โจวม่าน ใจเย็นก่อน! ด้วยพรสวรรค์ในการเรียนกระบี่ของเจ้า มีปัญหาอันใดที่แก้ไม่ได้กันเล่า? คอขวดมันเป็นแค่เรื่องชั่วคราว หากจะค้นหาวิชากระบี่ที่ดีที่สุด ก็ไม่จำเป็นต้องมาเค้นเอากับเขานี่...”
จินปู้ฮ่วนงุนงง: “หา?”
หวังซู่เองก็ชะงักไป ทว่าครู่ต่อมา คำพูดเมื่อครู่ของโจวม่านก็ผุดขึ้นมาในสมอง พลันนึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยถามอย่างลังเล: “การที่เจ้าติดคอขวดในการทำความเข้าใจกระบี่ เป็นเพราะสมุดบันทึกของข้าอย่างนั้นรึ?”
จินปู้ฮ่วนยิ่งงุนงงหนักกว่าเดิม: “อะไรนะ?”