เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
ภายในเกาะเสี่ยวอิ๋งโจวแห่งทะเลสาบกระจก หวังเก้ากำลังกางแขนทั้งสองข้างออก ปล่อยให้เหล่าสาวใช้สวมใส่ชุดพิธีการอันหรูหราสำหรับงานเลี้ยงใหญ่ให้แก่เขา
เลี่ยวถิงซานยืนอยู่ไกลๆ นอกม่าน
หวังเก้ายังคงหลับตาลง เอ่ยถามเพียงสั้นๆ “ทางฝั่งเหวยเสวียนมีความเคลื่อนไหวผิดปรกติหรือไม่?”
เลี่ยวถิงซานเอ่ย “ในเมืองทุกอย่างสงบราบเรียบ ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ขอรับ”
หวังเก้าจึงเอ่ยถามต่อ “แล้วคนผู้นั้นเล่า?”
เลี่ยวถิงซานย่อมรู้ดีว่าเขาถามถึงผู้ที่ถูกเรียกว่า ‘คุณชายนครเสินตู’ ที่ไม่เคยปรากฏตัวผู้นั้น จึงเอ่ย “ไม่มีข่าวคราวใดๆ เช่นกันขอรับ”
หวังเก้าจึงหัวเราะออกมา: “ถือว่าพวกเขายังพอรู้จักกาลเทศะอยู่บ้าง”
ม่านไข่มุกที่ทอดตัวลงมาส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง ถูกมืออันเรียวขาวผ่องของสาวใช้ทั้งสองฝั่งแหวกออก เขาแต่งกายเรียบร้อยแล้ว ก้าวเดินออกมาจากห้องด้านใน เอ่ยกับเลี่ยวถิงซานเพียง “ไปกันเถอะ”
วันนี้เป็นวันสำคัญยิ่งใหญ่ของเขา
ตระกูลหวังทั้งหมด นับตั้งแต่อดีตเซิ่งจู่ผู้ยิ่งใหญ่หวังเสวียนหนานและเทพธิดาเมี่ยวซ่งดับสูญไป ก็ไม่เคยจัดงานเลี้ยงอันหรูหราโอ่อ่าถึงเพียงนี้ และไม่เคยจัดกระบวนทัศน์อันยิ่งใหญ่อลังการตระการตาถึงเพียงนี้มาก่อน——