ตอนที่ 65 มอบกล้วยไม้

คำสั่งการเช่นนี้ ในสายตาของเลี่ยวถิงซานถือว่ามิใช่เรื่องแปลกใหม่อีกต่อไป แม้ในใจจะทอดถอนใจ ทว่าบนใบหน้ากลับไม่กล้าเฉื่อยชาแม้แต่น้อย ได้แต่ขานรับคำหนึ่ง: “ขอรับ”

จากนั้นจึงหยิบเทียบหยกเลี่ยมทองออกมา ค้อมกายส่งมอบให้แก่หวังเก้า

เลี่ยวถิงซานรายงาน: “นี่คือรายชื่อแขกผู้มีเกียรติในงานเลี้ยงใหญ่วันพรุ่งนี้ ขอคุณชายใหญ่โปรดตรวจดูขอรับ”

ในที่สุดหวังเก้าก็ยอมขยับกายนั่งตัวตรง รับเทียบหยกมาเปิดดู

เพียงแต่พอกวาดสายตามองแวบแรก หว่างคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน ถามว่า: “จางอี๋ไม่มารึ?”

เลี่ยวถิงซานรีบค้อมกายลงต่ำยิ่งกว่าเดิม: “พวกข้าน้อยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของคุณชาย ส่งเทียบเชิญไปยังที่พักของเขาในสำนักศึกษาอีชวนด้วยตนเองแล้ว ทว่าดูเหมือนเขาจะไม่อยู่ที่สำนักศึกษา ไม่ได้กลับมานานแล้ว ทั้งยังไม่มีการตอบรับใดๆ ขอรับ”

“เช่นนั้นก็คือไม่มา” หว่างคิ้วของหวังเก้าเริ่มรวมตัวด้วยรอยมืดมน ปิดเทียบหยกนั้นลง ลุกขึ้นก้าวเท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้น “บอกว่าจะเลือกเจ้านายผู้ทรงปัญญาที่จะถวายการรับใช้ หากในบรรดาสามตระกูลใหญ่ ซ่งหยวนเย่แม้นั่งตำแหน่งนายน้อยแห่งสกุลซ่ง ทว่าพรสวรรค์ธรรมดาสามัญ สายตาสั้นและขี้ขลาด; ลู่หย่างเฉินผู้นั้นยิ่งไร้ประโยชน์ หลงใหลแต่กลิ่นแป้งเครื่องสำอาง ไม่คู่ควรแก่การเอ่ยถึง”

พูดถึงตรงนี้ ก็มีเสียงแค่นหัวเราะอันเปี่ยมด้วยจิตสังหารและความโหดเหี้ยมดังขึ้น