ตอนที่ 60 ของขวัญคารวะของพระโพธิสัตว์

เห็นได้ชัดว่าเป็นค่ำคืนในฤดูร้อนที่ยังคงอบอวลไปด้วยไออุ่น ทว่าในชั่วขณะนี้ ข่งอู๋ลู่กลับรู้สึกหนาวเหน็บยะเยือกแล่นวาบไปทั่วทั้งแผ่นหลัง

เลือกฤกษ์งามยามดี ส่งมอบของขวัญคารวะรึ?

ทำหน้าที่ดูแลหอรั่วอวี๋แห่งสู่โจวภายใต้บังคับบัญชาของเหวยเสวียนมานานหลายปี ตัวเขาหาใช่คนจิตใจดีงามผู้ไม่เคยมือเปื้อนเลือดไม่ มีหรือจะดูไม่ออกว่าภายในห่อผ้าทรงกลมนั้นบรรจุสิ่งใดไว้

การฆ่าคนสักคน ลงมือด้วยความเหี้ยมเกรียม ย่อมไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอันใด

ทว่าไฉนถึงต้องเจาะจงส่งไปให้หวังเก้าด้วยเล่า

ประกายความคิดบางอย่างพลันแล่นวาบขึ้นมาในหัวดุจสายฟ้าฟาด ข่งอู๋ลู่จ้องมองดูโจวม่านอยู่นานสองนาน สายตาจึงค่อยๆ เลื่อนกลับมามองดูห่อผ้าสีดำนั้น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและยากลำบาก: “ข้างในคือใคร”

โจวม่านยิ้มมองเขา: “เจ้าไม่ใช่เดาออกแล้วหรอกรึ”

หนังตาของข่งอู๋ลู่พลันกระตุกวูบขึ้นมาทันควัน: “เจ้า เจ้า—”

โจวม่านเอ่ยเพียง “พวกเจ้าไม่อาจช่วยทวงความยุติธรรมอันชอบธรรมให้แก่ข้าได้ ข้าจึงทำได้เพียงลงมือด้วยตนเอง คนข้าก็ฆ่าไปแล้ว เจ้าเพียงบอกข้ามาว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย”