เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
“...”
บรรยากาศภายในห้องพลันตกอยู่ในความเงียบงันวังเวงประหนึ่งป่าช้า และสิ่งที่ดับสนิทไปพร้อมกันนั้น ก็คือหัวใจอันสิ้นหวังของจินปู้ฮ่วน
หากกล่าวว่าก่อนหน้านี้เป็นเพียงการคาดเดา เช่นนั้นในยามที่โจวม่านเอ่ยประโยคนี้ออกมาจากปากตนเอง ข้อสันนิษฐานนั้นย่อมได้รับการพิสูจน์ยืนยันอย่างไม่ต้องสงสัย!
เขาหาใช่ไม่เคยคิดว่า โจวม่านผู้นี้จะมีจิตวิญญาณแห่งมารและความบ้าบิ่นติดตัวอยู่บ้าง ทว่าคาดไม่ถึงเลยว่า—
นางจะบ้าบิ่นและร้ายกาจถึงเพียงนี้!
การลงมือสังหารเฉินซื่อเพียงคนเดียว ย่อมเป็นเพียงการประกาศตัวเป็นศัตรูกับสกุลซ่งเท่านั้น; ทว่าสำนักศึกษาเจี้ยนเหมินมีผู้คนมากมายเพียงใด มีขุมกำลังเบื้องหลังกี่สายกี่ตระกูล?
การบังอาจลอบวางยาพิษที่นี่ ย่อมมิต่างอันใดกับการตั้งตนเป็นศัตรูกับขุมกำลังชั้นยอดทั่วทั้งใต้หล้า
คนผู้นี้กล้าดีอย่างไรกัน!
จินปู้ฮ่วนบีบหว่างคิ้วตนเองอย่างแรง “เจ้าไม่กลัวหรือว่า หากเรื่องราวบานปลายใหญ่โตจนเกินขอบเขตจะควบคุม สุดท้ายจะสาวมาถึงตัวเจ้า”
โจวม่านเอ่ยเพียง “ก่อนจะถึงตอนนั้น พวกเขาต้องสืบให้ได้ก่อนมิใช่รึ ว่าใครเป็นคนลอบวางยาพิษข้า”