ตอนที่ 49 คิดอ่านแผนการ

ดวงดาราระยิบระยับประปรายแต้มแต่งอยู่บนผืนนภายามราตรี กำแพงเมืองเก่าแก่ในความมืดมิดทอดยาวเป็นเพียงเงาตะคุ่มเลือนราง

จินปู้ฮ่วนไม่ได้เข้าไปในเมือง ยืนรออยู่ใต้ร่มไม้ริมทาง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วกว่าครึ่งชั่วยาม ฝั่งเมืองโบราณเสี่ยวเจี้ยนยังคงไร้เงาของโจวม่าน เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เริ่มรู้สึกเป็นห่วงและกังวลใจในความปลอดภัยอยู่มิน้อย

จวนเจียนจะถึงยามอิ๋นแล้ว หากยังไม่กลับสำนักศึกษา ฟ้าก็จะสางเสียก่อน

โชคดีที่ ในขณะที่เขากำลังระแวงว่าเกิดเหตุไม่คาดฝัน และกำลังคิดจะเข้าไปตามหาคน เงาร่างสายหนึ่งที่พลิ้วไหวดุจควันเบาบางก็พลันปรากฏวูบไหวขึ้นมาจากระยะไกล

จินปู้ฮ่วนรู้สึกเพียงสายตาพร่ามัว โจวม่านก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

บนดวงหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มอันแสนสบายอารมณ์และผ่อนคลายยิ่ง เห็นได้ชัดว่าผลลัพธ์ของการเข้าเมืองครานี้ไม่เลวเลย ทำเพียงเอ่ยกับเขาว่า “ไปกันเถอะ”