ตอนที่ 45 เหตุการณ์เห็ดพิษชมรมแบ่งหม้อ

ประกายไฟที่เต้นระบำจากกองไฟ สาดส่องกระทบใบหน้าของทุกคน ในดวงตาแต่ละคู่ที่จ้องมองโจวม่านนั้น เขียนจารึกคำว่า “เจ้าคิดจะหลอกผีอยู่หรืออย่างไร” ไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

โดยเฉพาะจินปู้ฮ่วน

เขานั่งอยู่ข้างกายโจวม่าน เมื่อครู่จึงสามารถมองเห็นและสังเกตได้อย่างชัดเจนถนัดตายิ่ง: ในชั่วขณะที่นางปล่อยมือจากกระบี่ ประกายแสงสีเขียวเข้มสลัวๆ ที่ส่องประกายเรืองรองอยู่ระหว่างร่องนิ้วของนางก็พลันดับวูบและหายไป

ภาพที่พลันผุดวาบขึ้นมาในห้วงความคิดของเขาในทันที คือคันธนูไผ่ขู่ฉือของโจวม่าน

นางไหนเลยจะคิดเพียงแค่ชักกระบี่ธรรมดาๆ

ก็แค่การมารวมตัวกัน กินเนื้อ ดื่มสุรา นางคาดคิดว่าพวกตนคิดจะวางแผนการชั่วร้ายอันใดกันแน่

เปลือกตาของจินปู้ฮ่วนกระตุกอย่างบ้าคลั่ง พลันรู้สึกว่าการที่ตนเองสามารถรอดชีวิตมาจากเงื้อมมือนักพรตหญิงผู้นี้เมื่อคราวก่อน ช่างเป็นมหาโชคลาภและวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่สั่งสมมาไม่รู้กี่ร้อยชาติภพ!

โจวม่านคนนี้—

อันตราย อันตรายอย่างยิ่งยวด!

หวังซู่นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ไม่ได้สังเกตเห็นรายละเอียดปลีกย่อยมากมายนัก นับตั้งแต่มาถึงที่นี่ เขาก็รู้สึกว่าบรรยากาศดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง จนกระทั่งบัดนี้ได้ยินฮั่วจุยเอ่ยปากขอร้องให้โจวม่านช่วยออมมือ จึงพลันตระหนักรู้แจ้ง