บทที่ 88 - สมดุลนิเวศของหมู่บ้าน

บทที่ 88 - สมดุลนิเวศของหมู่บ้าน

กิ่งท้อกิ่งนั้นที่โอบล้อมด้วยอานุภาพแห่งการเบิกฟ้าดินและเปิดความสับสนอลหม่านขึ้นใหม่ พลันหยุดนิ่งสนิทอยู่ตรงเบื้องหน้าหน้าผากของมหาจักรพรรดิเฟิงตูเพียงสามนิ้ว

เจตจำนงแห่งการต่อสู้อันบ้าคลั่งทั้งหมด กฎเกณฑ์แห่งการเข่นฆ่าสังหารที่เพียงพอจะลบล้างฐานันดรเทพให้มลายสิ้น ล้วนถูกฝ่ามือที่มองไม่เห็นกระชากหยุดลงในพริบตา แข็งค้างกลายเป็นภาพวาดแห่งการทำลายล้างชั่วนิรันดร์

กาลเวลามิได้หยุดนิ่ง

ในทางตรงกันข้าม มหาจักรพรรดิเฟิงตูสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ว่าจิตวิญญาณ ความคิด หรือแม้กระทั่งกฎเกณฑ์ทุกสายที่ประกอบสร้าง "การมีอยู่" ของเขา ล้วนถูกยืดขยายออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหน้าระยะห่างเด็ดขาดเพียงสามนิ้วนี้

เขาหลับตาแน่น ละทิ้งการขัดขืนต่อต้านทั้งหมด

ต่อหน้าผู้อาวุโสท่านนี้ การขัดขืนใดๆ ล้วนเป็นการลบหลู่ดูหมิ่น "เต๋า" เป็นความโง่เขลาของปุถุชนที่พยายามจะสั่นคลอนดวงดารา

หนึ่งลมหายใจ

สองลมหายใจ

สามลมหายใจ