บทที่ 83 - ซีอิ๊วหนึ่งหยด ประจิมพึงรุ่งโรจน์!

บทที่ 83 - ซีอิ๊วหนึ่งหยด ประจิมพึงรุ่งโรจน์!

โลกสุขาวดีประจิมทิศ บนยอดเขาซวีหมี

เจี้ยหยิ่นและจุ่นถี สองนักบุญถึงกับเสียกิริยา

สายตาของทั้งสองราวกับถูกตอกตรึงไว้ แนบแน่นอยู่กับไหดินเผาสีทมิฬอันแสนธรรมดาสามัญตรงหน้า

แม้กระทั่งลมหายใจของนักบุญก็ยังหยุดชะงัก

ภายในไหคือของเหลวลึกลับที่มีสีสันล้ำลึกและซ่อนเร้นไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋า

"ศิษย์พี่..."

น้ำเสียงของจุ่นถีแห้งผาก ทุกถ้อยคำคล้ายกับถูกเค้นออกมาจากลำคออย่างยากลำบาก

"พวกเรา... นี่เป็นเรื่องจริงหรือ?"

เจี้ยหยิ่นมิได้ตอบคำ