กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 82 - บันทึกการเพาะเลี้ยงแห่งความสับสนอลหม่านของสือเจียน
สิ้นเสียงไก่ขันในฟาร์มเต๋าสวรรค์ สือเจียนก็มายืนอยู่หน้าคอกหมูเรียบร้อยแล้ว
ใบหน้าของเขาซีดเผือดดั่งเถ้าถ่าน สองแก้มตอบลงเล็กน้อย ราวกับถูกสูบพลังชีวิตและวิญญาณออกไปจนหมดสิ้น
เขาไม่ได้นอนหลับเลยทั้งคืนจริงๆ
พลังต้นกำเนิดแห่งความสับสนอลหม่านอันป่าเถื่อนในร่าง กำลังหล่อหลอมเส้นชีพจรทุกเส้นและขัดเกลาเนื้อหนังทุกอณูของเขาขึ้นมาใหม่ ด้วยวิธีการที่แทบจะฉีกกระชากร่างออกเป็นชิ้นๆ
"เสี่ยวสือ เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ?"
เจียงเหอประคองชามข้าวต้มร้อนๆ เดินเข้ามา พอเห็นสภาพที่เหมือนถูกสูบพลังจนกลวงโบ๋ของสือเจียน หัวคิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปม
"ทำไมหน้าซีดขนาดนี้? เมื่อคืนนอนไม่ห่มผ้าจนเป็นหวัดหรือเปล่า? ข้าบอกแล้วไง วันแรกของการเลี้ยงหมู อย่าไปกดดันตัวเองมากเกินไป"
เจียงเหอยัดชามข้าวต้มอุ่นๆ ใส่มือสือเจียนโดยไม่ยอมให้ปฏิเสธ
"ร่างกายคือต้นทุนของการทำงาน หมูมันไม่วิ่งหนีไปไหนหรอก เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีก่อน"