บทที่ 79 - นำสัตว์เดรัจฉานขนแบนสองตัว มาแลกต้นกำเนิดแห่งมรรคาหนึ่งหม้อ

บทที่ 79 - นำสัตว์เดรัจฉานขนแบนสองตัว มาแลกต้นกำเนิดแห่งมรรคาหนึ่งหม้อ

นอกรั้วไม้ไผ่

เจี้ยหยิ่นและจุ่นถี เจ้าสำนักลัทธิประจิมในนามทั้งสองรูป ยืนค้อมกายด้วยท่วงท่าที่ต่ำต้อยยิ่งกว่าผักขมริมคันนาเสียอีก

ความทุกข์ระทมบนใบหน้าของพวกเขาหาได้เป็นการเสแสร้งแกล้งทำไม่

ทว่านั่นคือความโหยหากระหายอยากที่กำเนิดจากจิตแห่งมรรคาอันเป็นสัญชาตญาณขั้นพื้นฐานที่สุดต่อกลิ่นหอมของซีอิ๊วในไหใบนั้น ซึ่งแทบจะฉีกกระชากวิญญาณดั้งเดิมให้ขาดสะบั้น

"อยากจะแลกของหรือ"

ดวงตาที่ดูเรียบง่ายธรรมดาสามัญคู่นั้นของเจียงเหอ กวาดมองร่างของคนทั้งสองขึ้นๆ ลงๆ

สายตานั้น ช่างเหมือนกับคนขายเนื้อผู้ช่ำชองที่กำลังประเมินน้ำหนักของแกะอ้วนสองตัวที่เดินมาส่งถึงหน้าประตู ว่าจะสามารถชำแหละเนื้อออกมาได้กี่ชั่งกี่ตำลึง

เขาหัวเราะหึๆ เผยความซื่อบริสุทธิ์ที่แฝงการคิดคำนวณอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวนาออกมาหลายส่วน

"เช่นนั้นก็ต้องเอาของที่จับต้องได้จริงออกมาหน่อยสิ"