เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 80 - หยวนสื่อ ข้าคือความถูกต้องแห่งสำนักเต๋า จะให้มาร่วมคอกกับสุกรได้อย่างไร
ภายในลานเรือน วาจาที่ว่า "ไปหาเชือกป่านที่เหนียวๆ หน่อย" ประโยคนั้น ก็เปรียบเสมือนโองการอันสูงสุด วาจาศักดิ์สิทธิ์เป็นจริงตามคำ ทำให้มวลอากาศที่แข็งค้างต้องสั่นสะท้านตามไปด้วย
ทงเทียนเจี้ยวจู่โค้งกายรับคำสั่ง
ทุกๆ ย่างก้าวที่เขาก้าวเดินไปยังเรือนเก็บฟืน ล้วนกำลังวัดระดับจิตแห่งมรรคาของตนเอง
เชือกป่านหรือ
วาจาของท่านอาจารย์ ทุกถ้อยคำล้วนล้ำค่าดั่งไข่มุก
เชือกป่านปุถุชนสามัญ เมื่อออกมาจากปากของท่านอาจารย์ กลับแฝงไว้ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่สูงสุดในการตัดสะบั้นวิบากกรรมแห่งฟ้าดิน
นี่ก็คือมรรคาอันยิ่งใหญ่เรียบง่ายที่สุดเช่นนั้นหรือ
ใช้สิ่งของที่แสนจะธรรมดาสามัญที่สุด กระทำเรื่องราวที่ฝืนชะตาฟ้าที่สุด
จิตใจของทงเทียนเจี้ยวจู่สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ความยำเกรงที่มีต่อท่านอาจารย์ ได้สลักลึกเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว