บทที่ 48 - หยวนสื่อ ทรยศทงเทียนมีวาสนา กว่างเฉิงจื่อ ไปสังเวยหัวคนหนึ่ง

บทที่ 48 - หยวนสื่อ ทรยศทงเทียนมีวาสนา กว่างเฉิงจื่อ ไปสังเวยหัวคนหนึ่ง

เทือกเขาคุนหลุน วังมรรคาสวรรค์

ระฆังทองโบราณที่มิได้สั่นไหวมานานหมื่นปีส่งเสียงกังวานขึ้นเองโดยไร้สายลม เสียงดนตรีเซียนล่องลอยผุดขึ้นกลางความว่างเปล่า

บนแท่นเมฆา เงาร่างที่คล้ายกับมีอายุขัยทัดเทียมฟ้าดินนั้น พลันเบิกตากว้างขึ้นทันที

แววตาของหยวนสื่อเทียนจุน เป็นครั้งแรกที่มิได้นิ่งสงบดั่งบ่อน้ำโบราณอีกต่อไป ทว่ากลับเผยประกายความตกตะลึงและสงสัยอันไม่อยากจะเชื่อออกมา

เมื่อครู่นี้เอง ภายในความมืดมิดเขาสัมผัสได้ถึงความผันผวนของความลับสวรรค์

เมื่อใช้นิ้วมือคำนวณดู กลับต้องตกใจแทบสิ้นสติ

เหนือผืนทะเลบูรพา มีเสน่ห์สัจธรรมเต๋าอันสูงสุดถึงสามพันสาย แม้จะยังคงแผ่วเบายิ่ง

ทว่าสัจธรรมเต๋าทุกสาย ล้วนบรรจุไว้ด้วยพลังชีวิตอันยิ่งใหญ่ไพศาลและการรังสรรค์อันไร้ขอบเขตประหนึ่งการเบิกฟ้าผ่าพิภพ

ระดับชั้นของมัน ถึงกับอยู่เหนือกว่ารากฐานวิญญาณแต่กำเนิดทั่วไปไปไกลลิบ